Δε ντάγκερ*

Έχω ένα μικρό μαχαίρι

μέσα στο χέρι μου.

Κοφτερό.

Καλά ακονισμένο.

Ίσαμε την καρδιά μου.

Το παίζω περίτεχνα στα δάχτυλα

με τσαμπουκά

στη σκοτεινή γωνία.

Και περιμένω να φανεί η Άνοιξη

στριφτά θα της την κάτσω.

Να την λαβώσω που με τρέλανε

τόσα χρόνια πια με τη μυρωδιά της.

Και αντί σκληρός να είμαι σα χαλκός

χαζεύω σαν ηλίθιος

τα άνθη τα παιδιά της.

Και κάτι ποιητές και συγγραφείς.

Και κάτι φιλοσόφους.

Αν τύχει και περάσουνε

οίκτο δε θα τους δείξω.

Όλο στο νου μου τριγυρνούν

με κάτι φράσεις ύπουλες

σε έξι διαστάσεις.

Ορκίζομαι θα είμαι σκληρός.

Στο πένθος θα τους ρίξω.

Συνέχεια με τριβελίζουνε

από τα εφηβικά μου.

Και νάσου φτάνουνε

σιγά σιγά πέρα απ’το δρόμο.

Σα κουστωδία θλιβερή

όλοι τους με σβησμένο λύχνο.

Και ‘γώ νυμφίος βίαιος

με θάνατο στο χέρι.

Σφίγγω τα χέρια μου

μα σφίγγω και την ψυχή μου.

Μα δε μπορώ να γίνω ο φονιάς.

Την άκρη τ’ασημιού

με κόκκινο να βάψω.

Τρέμω και παραλύω.

Κ’έτσι το μικρό μαχαίρι μου

απάνω μου το στρέφω.

Και εκεί που σαλιαρίζουνε

η ανημποριά με την δειλία

μου πιάνεις τα χέρια μου απαλά

και με φιλάς στα μάτια.

Μου πέφτει το μαχαίρι μου.

Μου πέφτει και το κάστρο.

Μ’ ένα χαμόγελο μου λες

«πλέξε μου την κοτσίδα μου

στ’αφράτα μου μαλλιά μου.

Δεν είσαι ‘σύ για τέτοια μάτια μου.

Δεν είναι απ’τη μαγιά σου».

 

 

*ενεπνεύσθην εκ του ομωνύμου άσματος  των SLOWDIVE.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s