κουκκίδα

Κάθε φορά που σκέφτομαι τον άνεμο,

ανακατευθύνεται .

Λίγο πάνω από το κεφάλι σου.

Συνοδευόμενος με κάθε λογής κλαδιά και βοτάνια.

Σου τραγουδά ξέπνοα

σε γαλάζια ημιτόνια,

΄΄η λάσπη στα μάτια σου έγινε απ’τη δική μου βροχή΄΄.

Σέ παρακαλώ.

Απομνημόνευσε αυτή την λευκή κουκκίδα

ασώματη ερωμένη.

Κάντην ενστικτωδώς ανατολή.

Εκείνη τη στιγμή θ’αφήσω απαλά

ένα νεκρό κοκκινολαίμη

πάνω σε ένα φύλο μανόλιας,

στην άκρη μιας όχθης.

Μιάς ατόλης.

Με κάποιους βαριεστημένους αγγέλους,

που βρήκα σε αίθουσες αναμονής,

υψώνοντας σπασμένα ποτήρια στο χείλος,

θα δούμε το πετούμενο να φεύγει στον αέρα

μπροστά στον ήλιο

που μόλις έφτιαξες.

 

 

Advertisements

2 σκέψεις σχετικά με το “κουκκίδα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s