εξάχνωση

Όταν θα βρεθούμε τυχαία στον δρόμο

θ’αγκαλιαστούμε χωρίς ψυμίθια,

και θα πεθάνουμε επιτόπου.

Ο ένας στην αγκαλιά του άλλου

στην Τσιμισκή ή στη Βαφόπουλου.

Φως και θερμότητα.

Επιτόπου.

Ο κόσμος άλαλος θα τρέξει να βοηθήσει,να δει πως συνέβει.

Μα εμείς θα ζούμε πεθαμένοι στη διάσταση<< των άλλων>>.

Θα παίζεις κουτσό στα σύννεφα με το λιτό σου βλέμμα

κ’εγώ θα σου σφυρίζω Velvet Underground.

Οι περαστικοί κάτω θ’ακούγονται στη συμφορά και στο τι έγινε.

Εσύ θα κάνεις κούνια κάτω απ’το πλατάνι

και με το πάνε έλα θα συντονιστώ

για να σου δίνω γλυκόριζες μές το στόμα ,

απ΄το στόμα μου.

Κάτω χαμός,ασθενοφόρα και καημός.

Πως να μαζέψουν τις σπασμένες πορσελάνες.

<<Αυτό δε ξανάγινε>> θα λένε.

Ναι ,όντως δε ξανάγινε.

Νεκροί να ζούνε μ’έρωτα μετα θάνατον.

.

.

.

Κατόπιν θ’αναστηθούμε και θα πάει ο καθένας στη δουλειά του.

Advertisements

3 σκέψεις σχετικά με το “εξάχνωση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s