Δια βίου πάθηση

Η σταγόνα που περιπλανιέται μέσα του

βγήκε από τα μάτια της.

Το βασίλειό του και η δυναστεία του διαρκούν

όσο τέσσερα γκελ μιας πλακέ πέτρας

στην επιφάνειά της κατά μήκος.

Lapis Lazuli.

Ο ρυθμός που υπαγορεύει ο μετρονόμος της σιωπής είναι φυγή.

Το σκοτάδι δραπετεύει απ’το ημίφως και όταν έρχεται η νύχτα

η γη γεννά αγάλματα με καισαρική.

Το πρωί επιστρέφουν στην μήτρα τους ραγισμένα ,σερνάμενα

ακέφαλα,χωρίς καρπούς κάποια, χωρίς μηρούς ,δεξιά και αριστερά άκρα θρυμματισμένα

κρατώντας ανοιχτά ραδιόφωνα στα βραχέα

η πέτρινη καρδιά χτυπά ακόμα.

Ανατριχίλα.

Η στιγμή σχίζεται στα δύο.

Κάτω από την άσφαλτο μια χώρα  νεκρών,

από κάτω συναγμένοι

Ζηλωτές και Οθωμανοί

κι άλλοι πιο κάτω κι άλλοι ,Σεφαραδίτες, Βυζαντινοί και Νορμανδοί, αρχαίοι άρχοντες, Λατίνοι τροβαδούροι.

Στα πεζοδρόμια της  Σαλονίκης

Εγνατία , Ιπποδρομίου,Ντεπώ.

Αυτός περπατά παράλληλα μαζί τους

εκείνοι στριμωγμένοι προλαβαίνουν να γράψουν κάτω από τις σόλες των παπουτσιών του

«ανόητε» στην δεξιά

«αγάπησε» στην αριστερή.

Κάποιος ζει σαν πλαστικό κομμάτι

άλλος σαν πυρίμαχο σκεύος

μα εκείνος σαν σφαίρα σε θαλάμη που αδημονεί.

Ψάχνοντας να  βρει εξ επαφής το στέρνο.

Μπαμ.

Το αίμα πιτσιλά βουκαμβίλιες

στο λευκό του πουκάμισο.

Υ.Γ.1

Γερμανία.Πρώην ανατολικό Βερολίνο.Χρόνος άλλος.Περιπλανιέμαι σε ένα άγνωστο κακόφημο προάστιο ψάχνοντας ένα δισκάδικο-κολλεκτίβα που ειδικεύεται στη dubstep.Στο δρόμο ένας νεοναζί με κόβει άσχημα.Τα μάτια του δηλώνουν πως με πολλή χαρά θα με ξεκοίλιαζε.Μού ‘ρχεται εμετός.Θέλω να τον ρίξω πάνω του.Μα σκέφτομαι τον Ρίλκε.Σε μια άλλη γωνιά πίνουν μπύρα μαύροι μετανάστες.Είναι cool.Σκέφτομαι τον Fela Kuti.Η πόλη αυτή είναι φρικιό.Μεταλλάσσεται συνέχεια.Η πόλη αυτή είναι ο Blixa.Θα μπορούσε να λέγεται Blixen.Επιστρέφω στο ξενοδοχείο με το μετρό.Τελευταία στιγμή στο βαγόνι μπαίνει ένα ζευγάρι βρωμερά πανκιά.Τους θαυμάζω.Με το που ξεκινά ο συρμός φοράνε (τα βρωμερά πανκιά) τις κάρτες των ελεγκτών εισιτηρίων στο πέτο.Mr Your tickets please .Ορίστε Syd και Nancy.Thank you μου λένε.Αυτόματα σκέφτομαι πως είμαι στη χώρα των θαυμάτων και με λένε Αλίκη.Η Αλίκη στις πόλεις του Wim.8 στους 9 εκ των επιβατών διαβάζουν τα βιβλία τους.Σε μια στάση παρακάτω ανοίγει  η πόρτα του βαγονιού και μπαίνει εκείνη.Μια  τυφλή κοπέλα.Έχει θέσεις αλλά δεν θέλει να καθίσει.Με ένα ζιπ βγάζει από την τσάντα της ένα βιβλίο .Ξεκινά να διαβάζει με τα δάχτυλα το βιβλίο της στην γραφή Μπράιγ.Σηκώνω την φωτογραφική.Η στιγμή είναι ιερή.Τρέμω.Για δυο λόγους ισόποσα.Πρώτον γιατί τίθεται το ηθικό ερώτημα αν πρέπει να φωτογραφήσω ή όχι.Δεύτερον από δέος.

Αυτή ένα καθαρό φως της επιμονής,τυφλή και όρθια,να διαβάζει το βιβλίο της στον κόσμο της δικής μας τυφλότητας.

Κλικ.

Αφήνοντας πίσω μου το μετρό σκέφτηκα πως 9 στους 10 διάβαζαν τελικά.Ο δέκατος;Ήταν Έλληνας.

Υ.Γ.2

Ο Τρυφώ είναι άκλιτο ρήμα.

Smiths και Τρυφώ σαν Ζύλ και Ζίμ

Υ.Γ.3

Mango από Ταϊλάνδη,μύρτιλο ,σοκολάτα Sao Thome.Club Tropicana που λένε και οι Wham.(Μύρτιλο μπιολοζίκ από την τροπική Κοζάνη).

Υ.Γ.4

Αυτοί που αρπάνε το φαΐ απ’ το τραπέζι                                    κηρύχνουν τη λιτότητα.              Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσήματα ζητάνε θυσίες.                                                    Οι χορτάτοι μιλάνε στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θα‘ρθουν.                                         Αυτοί που τη χώρα σέρνουνε στην άβυσσο λένε πως η τέχνη να κυβερνάς το λαό                                                       είναι πάρα πολύ δύσκολη                για τους ανθρώπους του λαού.

απόσπασμα από το ποίημα του Μπρεχτ 《ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΠΟΛΕΜΟΥ》σε μετάφραση του Μάριου Πλωρίτη.Εκδοσεις ΘΕΜΕΛΙΟ.

Η χώρα αυτή κάλιστα θα μπορούσε να λέγεται Σουαηδία με πρωτεύουσα το Σύνδρομο της Στοκχόλμης.

auf wiedehersen

7 Comments

  1. Είσαι τυφλός μέσα στο φώς
    Βλέπετε
    Ψάχνείς κάτι nefelor
    Δεν το έχω εγώ
    Το σύνδρομο στοκχολμής παρουσιάζεται σε μαθητές από κακοποίηση εκπαιδευτικών ,σε ασθενείς από κακοποίηση γιατρών .
    Αποτιναζομαστε από τις ασυνείδητες επιρροές αυτών των μισανθρωπων και παύει η αυτοκαταστροφή
    Σουαηδια στην Ελλαδα
    Και εάν επαναστατεί το λογικό
    ;

    Αρέσει σε 1 άτομο

      • Εάν μία μονάδα την βάλουμε να ζήσει σε μεγένθυση το μεταβατικό στάδιο,χαλαρα λέγεται σχιζοφρένεια … Οτιδήποτε ,εάν αναγκάσουν άτομο να ζει με τα συναισθήματα του σε μεγένθυση,δημιουργει σίγουρα πρόβλημα.
        Είμαι πολύ ευαίσθητη κλαίω πολύ εύκολα . Δεν ξέρω αλλά μου φαίνεται ότι είσαι γαιδουρογαιδουρο .Λίγο ενσυναίσθηση θα σε βοηθούσε. Είναι αποτρόπαιο ,είμαι άνθρωπος με αναπηρίες , αεί στο καλο ,έχω γίνει και αδέξια τελευταία…

        Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s